Cultural Confrontation:  Clash of Mainstream Hegemony against Subcultural Minorities 

                                          The European has only been able to become a man through creating slave and monster

                                                                                                                                      Jean Paul Sartre

 

The millennium is passed. Now we are living in the period of globalization, the period of what is different such as ethnic; gender as well as religion should have been accepted and combined as hybrid world. We have thought things in the world must be better. Nevertheless, the decade is approaching its end, this concept tends to be an ideal and is no avail as it is supposed to be. In other words, this situation can vividly prove that what we have expected in this period is an illusion. Cultural conflicts, taking place around the world are the obvious and radical crises  we have to face in everyday life. One polemical problem, for instance, is the case of castigation against Muslim customs. This example demonstrates that the time we live in is an age of cultural confrontation. This crisis is not only taking place on the global stage but also occurrs within communities. Bias and otherness plays significant roles of this crisis.

First and foremost, I would  like to focus on prejudice against the different of races, genders and also religions. Initially, let us scrutinize recent news that has had considerable effect on the world community. One remarkable case was the English Tony blaire’s speech about wearing veil. Blair noted that wearing a veil is a  hindrance to  integration. Undoubtedly, Muslim recated negatively. Another most radical and dangerous crisis was the cartoon, published in Scandinavia newspaper, poking fun at Muhammad whom all Muslim credulously believe. These two situations are partially triggered by a bias of western culture that is deeply rooted. In other words, this kind of prejudice is created by certain western mindsets and it has hardly changed until now. The radical discrimination such as by the Nazi in the past has changed its face and given its will to a new generation in the form of prejudice which says that it has not been totally dissolved. Another underlineing reason, relating to this case, is a lack of understanding as well as misinterpretation of  eastern cultures. Partial knowledge of different cultures engenders the wrong assumptions and creates negative images of other cultures. In Blair’s and the Scandinavian journalist’s cases, both show that they used only one side of their perspective which stands for western opinion  to deduce that wearing a veil is a crucial element that hinders global integration. Another side of the veil is not just an outfit that some of Muslim women have to cover their faces. But it relates to the rules of Muslim culture which all Muslims must abide by. Thus, according to Blair’s point of view, it points out that his decision, no matter how he consciously or unconsciously realized it, is seemingly based on prejudice.

Apart from news, the academic sphere is also a vivid case that often has  this kind of cultural collision. In the feminist schools, there is a distinct and radical debate between first world institutions and third world movements. The debate is engendered by the conclusions of western feminists, indicating that a number of third world women who are wearing veils demonstrate a number of discriminated and patriarchal victimized women. This assumption stimulates a female third world country scholar to argue with this unfair dichotomy. “Under the western Eyes” by Chandra Mohanty, a feminist scholar,  is resistance to these assumptions and fights it by pointing weakness and inaccuracy of reserch in terms of ignorance of cultural, religious and local dimensions and contexts.

Another example is the theory of “Orientalism” by the Nigerian theorist Edward Said. Said’s thought is about the prejudice of the  western mindset against the image of orient. He said  if we make a list, showing qualifications for the oriental image, compared to the occidental image, it illustrates totally the oppositional senses between these polarities. The idea of Orientalism also plays crucial roles in literary work such as novels.  The classic adventurous well- known novels, King Solomon’s Mines and She, written by the great British gentleman, Ryder H. Haggard are good examples of dissemination of this kind of ideology. In these two novel, the female characters are objectified as an image of the orient which is rendered as a dangerous but exotic object. Novels portray oriental female characters as wicked or exotic beautiful women who are immortal. As men look at them, it is hard withstand the appealing temptations. These dichotomized images show the implication of orient women who are “passionated” and “irrational”. Meanwhile, they hide a “great danger” within their fabulous looks.

Not only is this idea applied in literature but this can be seen in art and painting. When Jean Auguste Dominique Ingres, director of the French Académie de peinture painted a highly-colored vision of a Turkish Bath, he made his eroticized Orient publicly acceptable by his diffuse generalizing of the female forms, who might all have been of the same model. If his painting had simply been retitled "In a Paris Brothel," it would have been far less acceptable. Sensuality was seen as acceptable in the exotic Orient. This orientalizing imagery persisted in art into the early 20th century, as evidenced in Matisse's orientalist nudes. In these works the "Orient" often functions as a mirror to Western culture itself, or as a way of expressing its hidden or illicit aspects. Wheil, orientalism has had huge influence on many territories and, importantly, in everyday life, this idea could be the root of the cultural rivalry in the present day.

Next, I discuss otherness that happens within a homogeneous space, community or nation. Gay is now a main ubiquitous debate that well miorrors the convoluted collision within a monolithic and homogeneous space. While, gay or homosexuality is regarded as a minority in the world community, they have been ghettoized as “the other”. The concept of otherness functions as a barrier that separates the line between majority and minority. But this outrageous concept is absolutely repudiated by minority groups, not only gay but also Black, Hispanic and Asian immigrant. As a result, the cultural battles between those who worship heterosexuality against those who have pride in their homosexual gender identity has exploded. The U.S.A is a very interesting place because of its images - the land of Freedom, the Melting Pot. These concepts seem to be just propaganda and tend to be broken in pieces. It is because movements of gay groups from the Stonewall riot is emancipating their rights as American citizens and urging legal gay marriage  which strongly contradicts the images of America. The emancipation has been intensified  since the decade of the 80s, the time Reaganism ruled the land. Now this battle is moving on and it is  not clear whose flag will blow. In conclusion,this situation vividly proves that cultural confrontation is not held only on a cross racial and national stage but it also happens within  homogeneous states.

Last but not least, I would like to bring you back in time and focus on what happens in the arena of film. Crash, the Oscar winner for best motion picture in 2004, is a film I would like to discuss. Crash is about a racially and economically diverse group of people pursuing lives that collide with one another in unexpected ways.  This film is a good example in this cultural issues, particular racial prejudice by people who live in the same city. The characters in this film assert and show the prejudice of people that is rooted in their mindsets and cannot easily be altered. When the various kinds of races, White , Black , Persian and Hispanic, meet together in the same space, each has bias toward what they consider the other. Meanwhile, those who value different races as the other are also regarded as the other by another race. This chain is depicted obviously in this film.

To recap, all of these imply that now we live in an age of cultural confrontation. Bias and otherness stands in the spotlight in this debate. In addition, this situation hardly tends to be ameliorated but is getting worse and convoluted. So the way we try to dissolve this trouble is  propitiating as well as  understanding more about hybrid world of culture and open your heart to accept it, or at least listen to  it.

 

Saran Mahasupap

Explosion of Gay Visibility in Bangkok: How dose it happen?

 

Have you ever observed that every Friday night, there are so many gay people, strolling in shopping mall or dinning in nice restaurants, then, spending their time in gay clubs and bars. It may seem an ordinary thing for western people or those who are used to the homosexual concept or circumstance. But for most eastern mindset, it is a rather weird situation that undermines their conservative and traditional values. How does it happen is the question that I want to focus on in this essay.

Urbanisation is a crucial factor that plays a significant role in spreading gay visibility in Bangkok. As we know, the growth of Bangkok is influenced by capitalist, govermental advocate as well as the hegamonic domination of western concepts. Therefore, according to Bangkok’s growth, rural people want to pull their stakes and settle down in a place where jobs are available. Of course, all of then are not straight. When gay people from different places meet each other, the gay community is definitely  establiched. For supplying a new born community, gay bars, clubs or sauna have grown dramatically.

In addition, accepting western idea is also an important factor that triggers the explosion of gay visibility in Bangkok. The media tremendously stands in the spotlight in this case. Gay movie or series such as Brockback Mountain and Queer as Folk and print media from the other side of the world radically stimulates Thailand gay society to assimilate its concepts, into what is regarded as a civilized way of living. The best example that  vividly show the effect of western invastion are that films which explicitly illustrate and protray current gay issue in all aspects of Thai society.

To recap, what we see Thai gay people nowadays becomes more tolerant. The way mainstream society treat them tends to be more positive. Urbanisation and cultural western power demythtify  belief of being gay as having contagious disease. Besides, these factors eradicate social concern of dissemnating gay visibility in Bangkok and misunderstanding toward gay people. Bias against gay people is replaced by comprehensive viewpoint. Thus, it is obvious that urbanisation and western idea have a profound effect on creating the blast of gay visibility in Bangkok.

13 Beloved

 

 Have you ever tried something crazy or tested disgusting thing? Don’t get it wrong. This is not Fear Factor. This is one of 13 excruciating tasks that take place in implacable  life of Phuchit. Based on the popular Thai comic 13, written by Akekasith Chairat, 13 Beloved follows saleman Phuchit who takes a chance to join an online reality game due to his deadend of his life—losing his job, get dumped and being heavily in debt.

            The thrilling- strong plot follows Phuchit (Krissada Sukosol Clapp) as he takes the role of player in the game that asks him to do 13 enigmatic and craziest tasks. The rule of the game seems to be easy, When each challenge is completed, money is automatically transfered into his current account. There is a basic condition, which is all 13 tasks must be finished, otherwise all the accumulated money will be in vain. Participating in this game flashes his nostalgia which has an effect on his future that is staked by his own life. This movie psychologically questions and recalls the moral thought of people and all walk of lives in the modern society where money makes world goes around. Protraying and unmasking lives which make every effort to survive in this rotten world is sharply and cleverly molded in order to deliver the film’s core message.

            In case, you don’t want to get things seriously, 13 Beloved is amazingly entertaining and  provokes curiosity about what might happen next from the beginning to the end of the movie

The best bit is when each challenge is gradually intensified, depending upon value of award. However, gaming plot is somewhat cliché, as you have seen in Doughlas’s film The Game. The movie is rescued by  convincing role of Krissada. He has proved himself as a professional actor and stands outstandingly on the spotlight. Director and movie scriptwriter Madiew or Chukiew Sakveerakhun’s render, employing and amalgamating everyday life conflict that can simply happen to everybody is brilliant.

 

Saran Mahasupap

 

 

 

 

หลายวันมาแล้ว ได้มีโอกาสไปดูหนังเยอรมัน เรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า Sophie Scholl- The Final day ที่โรงหนังลิโด้มา คิดว่าเรื่องนี้น่าสนใจที่เดียว เลยอยากมาบอกเล่าเก้าสิบให้ผู้คนที่เข้ามาเยี่ยมชม ได้รับรู้บ้าง

 

หนังเรื่องนี้นับว่าโด่งดังมากกกกก ที่เยอรมัน ด้วยเหตุที่ว่ามาเข้าชิงออสการ์สาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยมมา แต่ก้พลาดไปต้องเสียตำแหน่งหนังเรื่องอื่นไปอย่างน่าเสสียดาย

 

ตอนแรกดิฉันก็ไม่คิดยากจะดูนักหรอกค่ะ ด้วยที่ว่าได้เรียมมาเกี่ยวกับนางคนนี้ตอนอยู่ ม. 6 เรื่องประวัติศาสตร์เยอรมัน ก้เลยคิดว่ามันต้องเครียดมากเลย แต่แล้ววันหนึ่งเดินไปมาแถวโรงหนังและว่าง จิตตกด้วยความเครียด พอดีเห็นฝรั่งหล่อมากมันเข้าแถวแล้วซื่อตั๋วหนังเรื่องนี้อยู่ ด้วยแรงแห่งความปรารถนาก็เลยซื่อตามเลยค่ะดิฉัน หวังว่าจะได้เห็นและชื่นชมกับรูปลักษณ์ของพ่อหนุ่มนั้น 

 

เมื่อเข้าไปชมแล้วก็มาพบว่า หนังเรื่องนี้มีอะไรดีๆหลายเรื่องที่เดียว แต่ก่อนอื่นดิฉันขอเล่าภูมิหลังซะเล็กน้อยก่อน  Sophie Scholl (ชะนีตนนี้จริงแล้วเปรียวมากกในสมัยนั้น ตัดผมสั้น ทาขอบตาดำแถมยังสวยอีกต่างหาก) นี้ เป็นชื่อชะนีเยอรมันตนหนึ่ง ที่เป็นเยาชนที่ต่อต้านนาซีอย่างลับ และไม่ลับในช่วงเวลาที่ฮิตเลอร์เรื่องอำนาจ แท้จริงเธอมีพี่ชายอีกคนชื่อ Hans Scholl (ถ้าไปค้นดูจะพบว่าคุณคนนี้หล่อมากก)ที่ร่วมมือร่วมใจกันต่อต้านกันอย่างแข่งขันพร้อมกับเพื่อฝูงอีกหลายคน สองพี่น้องตระกูลโชล์นี่แหละที่คนเยอรมันต่างขนานนามว่าเป็นเยวชนหัวก้าวหน้าที่ต่อต้านลัทธินาซีและรักษาอุดมกาณืของตนเอาไว้อย่างไม่เสื่อมถอย ผู้ร่วมกระบวนการในการต่อต้านในครั้งนี้เรียกว่ากลุ่ม กุหลาบขาว (Weisse Rose)  วีรกรรมที่ทั้งสองได้มำไว้จนเกิดเรื่องราวใหญ่โตคือ การพิมพ์และแจกใบปลิว (FlugBlatt) ในมหาวิทยาลัย Maximilian Munchen  จนสุดท้ายถูกจับได้และถูกตัดสินประหารชีวิตในที่สุด แต่เรื่องราวและอุดมการณ์ของพวกเขายังคงเป็นที่จดจำอยู

 

สิ่งที่น่าสนใจในเรื่องก็คือ irony ที่เกิดขึ้นตลอดทั้งเรื่อง เป็นการ irony จากสิ่งที่ตัวละครที่อยู่ในฝ่ายอำนาจรัฐที่แสดงออกมาอันถือว่าเป็นวาทกรรมกระแสหลักในสังคมณ เวลานั้น ทุกสิ่งที่รํฐปลูกฝังโดยนำเสนอผ่านออกมาจากตัวละครนั้นดูตลกขบขัน หากมองจากมุมมองของคนนั่งดูที่รู้ว่าชะตากรรมของนาซีนั้นจะต้องจบลงอย่างย่อยยับ

 

นอกจากนี้องคืประกอบของภาพยังสื่อให้เห็นถึงตัวละครเอกของเรื่องได้อย่างดี ที่เห็นได้ชัดคือ การใช้แสงของท้องฟ้า แสงแดด เมื่อฟ้าหมนหมองก็จะมีเหตุการณ์อันเลวร้ายกับตัวละครที่ต้องเผชิญเสมอ

 

ที่ชอบมากที่สุดคือ นักแสดงนำของเรื่อง จะสังเกตได้ว่าเรื่องนี้แทบจะแบ่งตัวละครได้เป็นชายกับหญิงสองฝ่ายอย่างเห็นได้ชัด คำถามก้มีอยู่ว่าทำไมล่ะ ในเรื่องนี้ก้คงจะนำเสนอให้เห็นถึงการประเมินค่าและความไม่เท่าเทียมระหว่างเพศสถานะเป็นหลัก แต่ในขณะเดียวกันนี้เองตัวละครนำตัวนี้กลับแสดงให้เห็นถึงพลังที่จะต่อกรกับอำนาจรัฐอันเป็นตัวแทนของผู้ชายในเรื่อง เธอพยายามบิดเบือนและสุดท้ายยืนกรานตลอดว่าสิ่งที่เธอกระทำลงไปยามที่เธอต้องจนมุม เธอเป็นคนสุดท้ายที่ยอมรับสารภาพในเหตุการณืนี้ และยอมรับชะตากรรมอย่างน่าชื่นตาบาน ในฉากการไตร่สวน เธอนั้นให้การด้วยโดยยึดมั่นในความคิดและอุดมการจนทำให้ศาลทั้งศาลที่เต็มไปด้วยผู้ชายต้องปิดบังซ่อนเร้นความตื่นตระหนกและกังวลไว้ภายใต้เครื่องแบบและตำแห่งที่ของอำนาจรัฐ ถึงแม้ว่าชีวิตของเธอต้องจบลงด้วยความตาย แต่ร่างกายเท่านั้นที่สูญสลายไป ความคิดและอุดมการณ์นั้นยังอยู่ไม่มีวันสูญสลายไปได้และยังคงสาดแสงแห่งความหวังให้คนเยอรมันช่วงเวลานั้น ดังประโยคสุดท้ายของเรื่องที่ว่า

“The sun always shines”

 

เรื่องนี่ก็เป็นอีกเรื่องที่แนะนำให้ไปดู อย่างน้อยก็ได้ความรู้และเข้าใจประวัติศาสตร์เยอรมันในช่วงนั้นได้ล่ะ  ดูแล้วอย่าลืมเขียนมาบอกเล่า ว่ารู้สึกอย่างไรบางนะค่ะ

 

เอาเป็นว่าแม้ดิฉันจะไม่ได้ผู้ชายมาจากหนังเรื่องนี้ แต่ก็ถือว่าคุ้มค่าที่เสียเวลาและเงินมากที่เดียวค่ะ

 

เต้ ศรัณย์

 

ปล. ต่อแต่นี้ไปจะพยายามมาเขียนให้บ่อยขึ้นนะค่ะ ตอนนี้กำลังรอสอบหัวข้อวิทยานิพนธ์อยู่ หวังว่าคงจะผ่านไปได้ด้วยดี แล้วก็จะเขียนในรูปแบบภาษาฝรั่งมากขึ้น เผื่อเพื่อนฝูงฝรั่ง (ที่เราอยากได้เป็น...) มาวาะเข้ามาเยี่ยมชมบาง และจะได้ฝึกเขียนภาษาฝรั่งไปในตัว แต่ขอออกตัวและอภัยในเรื่องแกรมม่าที่จะเขียนนะค่ะ เอาเป็นว่าผู้ชมทั้งหลาย ทั้งที่อแคเดมิคและวิกลจริต จงอ่านเอาเล่นนะค่ะ อย่าคิดมาก แล้วยังไงคอยติดตามชมด้วยแล้วกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สวัสดี ต่ะ ในที่สุดดิฉันก็มีเวลาว่างมาอัพเดท บล็อคสักที

 

ทีหายไปนานนั้นอย่าเพิงคิดเป็นอื่ไป ว่าดิฉันนั้นคงงานยุ่งไม่มีเวลามาเขียน หรือคงเรียนหนัก ไม่ใช่ค่ะ ดิฉันไปเที่ยวยุโรปมา ( ว้าว ดูไฮโซ จริงๆ) การเดินทางครั้งนี้ยาวนานเกือบสองเดือนและเป็นครั้งที่สาม ที่ไปเหยียบดินแดนยุโรป หลังจากตะล่อนกับตุ้ดรุ่นน้อง ต่อ และ ส้มโอมาก ทำให้มีประสบการณืมากขึ้น การเดินทางครั้งนี้จึงไม่ยากเย็นนัก แต่การเดินทางแต่ละครั้งนั้นแตกต่างกันไปตามอายุ และปัยหาต่างๆที่เราพบเจอ ดังนั้นประสบการณืที่ได้รับจึงมีรสชาติที่หลากหลายแล้วแต่ว่าเราจะเลือกลิ้มลองรสไหน ครั้งนี้ไปนานไปหลายประเทศ เลยคิดว่าจะมาบอกเล่าเก้าสิบให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านนั้นเป็นแนวทางเพื่อจะไปกับเขาบ้าง เรามาเริ่มกันที่ ดินแดนแห่งศิลปะ วัฒนธรรมอันยิ่งใหญ่ ผู้ชายเตี้ยล่ำ ผมดำ คมเข้ม และขี้โวยวายเป็นที่สุด ใช้แล้วคะ ....ดินแดนมักกะโรนี อิตาลี นั้นเอง

 

ดิฉันเริ่มออกเดินทางเป็นนักเดินทางแบบ Backpacker ครั้งนี้ไปกับเพื่อนชะนีสาวที่มาเรียนที่เยอรมัน เดินทางครั้งนี้มีเพื่อนเปลี่ยนไปทุกวันตามที่นอนที่เปลี่ยนไป และเป็นข้อดีที่ทำให้เห็นผู้ชายมากหน้าหลายตา หลายชาติหลายภาษา โดยเฉพาะตอนมันจะเปลี่นเสื้อผ้านั้น เป็นอะไรที่น่ารื่นรมย์ที่สุด มาเข้าเรื่องดีกว่า เริ่มต้นทัวรือิตาลีที่โรม ดินแดนที่เมื่อไปเหยียบครั้งแรก แม่งเหมือนกรุงเทพมาก รถติด วุ่นวายเป็นที่สุด ประชากร (ส่วนมาก) พูดอังกฤษไม่ได้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ลืมเรื่องเล่านี้ไปได้คือ เมืองแม่งสวยโคตรๆ นอกจากนี้ลักษณะอีกอย่างหนึ่งของโรมคือ เป็นเมืองท่องเที่ยว ดังนั้นในเมืองเวลาเดินไปเดินมาเราจะได้ยินเสียงฟุดฟิดฟอไฟ ของแต่ละภาษา แต่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่นั้นคือ คนเยอรมัน อเมริกัน อังกฤษ และแคนาดา ดังนั้นจึงไม่ทำให้รู้สึกแย่มากนักเมื่อเดินทางไปในเมืองเพราะเราจะเดินตามนักท่องเที่ยวเหล่านี้ไปเรื่อยๆ จนถึงแหล่งท่องเที่ยวเอง ส่วนแผนที่ในเมืองนั้นก็ดูง่าย สถานที่ท่องเที่ยวนั้นอยู่ใกล้ๆกัน เดินเท้าไปได้โดยไม่ลำบากหนัก

 

ที่แรกที่ดิฉันไปก็อีโคลอสเซียม ก่อนจะมาเราจะเห็นในภาพและนึกว่ามันจะต้องเป็นที่ห่างไกลเมืองอยู่ในทุ่งโล่งกว้าง แต่ขอโทษคะมันอยู่ตรงข้ามสถานีรถไฟใต้ดินเลยคะคุณค่ะ    แล้วติดกันก็เป็นโรมันฟอรั่มคะ แต่อย่างที่บอกคะมันยิ่งใหญ่สมคำเล่าลื่อจริง เมื่อมาถึงแล้วดิฉันก็ยอมเสียเงินไปชมข้างใน ขอบอกคะว่าควรค่าแกการชมอย่างยิ่งเพราะมันเป็นประสบการณืที่ครั้งหนึ่งเราได้ไปยืนอยู่บนโบราณสถานอันเก่าแก่และสำคัยของโลก ภาพมุมสูงจากโคลอสเซียมทำให้เราเห็นซากปรักหักพังของกรุงโรมันสมัยก่อนได้ชัดเจน ถือว่าคุ้มจริงๆ ที่ได้ไปคะ เดินมาไม่ไกลนักดิฉันก็มุ่งหน้าไปยังน้ำพุเทรวี ครั้งนี้หลงทางเดินไปไหนก้ไม่รู้ คิดว่าต้องเดินกลับทางเดินซะแล้ว แต่สุดท้ายก็ลองตัดสินใจเดินไปตามซอกเล็ก พอออกมาแล้วนะ โอยแม่เจ้า นำพุอยู่ตรงหน้าดิฉันเลยคะ สวยมากกกกกกกกกก ไม่รู้จะบรรยายยังไง แน่นอนดิฉันก็ถ่ายภาพ และโยนเหรียญลงสระน้ำ ที่เขาเชื่อว่าจะได้กลับมาเยือนที่นี้อีกครั้ง แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ พอถ่ายได้สักพักก้มีการเอาเชือกมากั่นแล้วน้ำพุก้หยุดทำงาน เนื่องจากจะทำความสะอาด แต่ที่ว่าน่าสนใจนั้นก็คือ คุณเทศกิจ อันหล่อล่ำนั้นกำลังปีนป่ายบนน้ำพุและเตรียมพร้อมจะทำความสะอาด เมื่อแรกเห็นดิฉันขอสารภาพว่ามันหล่อมากกกจนอยากให้มาทำความสะอาดตัวดิฉันบาง โอยภาพยังติดตาอยู่เลยคะ .....

 

ต่อจากนั้นก้เดินทางไป  "บันไดสเปน " อันโดงดัง สถานที่ที่กวีหลายท่านมาอาศัยอยู่และมาตายที่นี้ โดยเฉพาะกวีอังกฤษ เช่น ไบรอน เป็นอาทิ หลังจาหนั้นก็ไปโบสถ์พระแม่มารี ซึ่งก็สวยดีและเป็นสถานที่ประดิษฐานพระศลีลังคารของพระเยซูคริสต์ส่วนไหปลาร้าอยู่ โบสถ์นั้นดูสวยและน่าสนใจดี แต่เนื่องจากดิฉันเหนื่อยมากจึงไม่ค่อยใส่ใจในรายละเอียดเท่าที่ควร นอกจากนั้นก็ไปวิหาร พาเทออนคะ ก้สวยดีคะ  วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะ เดียวต่อไปจะเล่าประสบการณืใน วาติกัน เวนิส ฟลอเรนซื และมิลานตามลำดับ

 

อย่าลืมติดตามกันนะค่ะ  ตอนนี้ต้องไปอ่านหนังสือก่อน จะได้เรียนจบซะที

 

เต้เองค่ะ